Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020
Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2020
ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ
Τον Ιούνιο του 2016 έγινε η λεγόμενη ληστρική σύνοδος όπως την ονομάζουμε του Κολυμβαρίου και με την Χάρη του Θεού ένας μικρός αριθμός μοναχών στην αρχή και κληρικών και λαικών στην συνέχεια κάναμε αποτείχιση. Ως λαΪκή είχα την αυτοσυνειδησία ότι ευρίσκομαι μέσα στην Εκκλησία του Χριστού
και είχα χρέος να προφυλάξω ακέραιη την εν Χριστώ μου Πίστη και με όπλα τις Συνόδους και τους Κανόνες και οδοδείκτες τους αγίους να κάνω τείχος στην αίρεση και τον μολυσμό αυτής και να κρατηθώ μέσα στην Εκκλησία του Χριστού ώστε να συνεχίζω με ασφάλεια να κάνω τον αγώνα μου για την σωτηρία της ψυχής μου. Μου φαινόταν και συνεχίζει να μου φαίνεται απλό.Ημουν, είμαι και παρακαλώ τον Θεό να με ελεεί για να συνεχίσω να βρίσκομαι στην Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία στον παρόντα και στον μέλλοντα αιώνα.
Ενάμισυ χρόνο μετά όμως συνηδητοποιώ ότι υπάρχει ένα αλλαλούμ απόψεων που κυκλοφορεί στον χώρο της αποτείχισης ο οποίος τονίζω οτι για μένα είναι ο μοναδικός φυσικός χώρος ύπαρξης της Εκκλησίας (σύμφωνα με την διδασκαλία των αγίων μας).
Σας παραθέτω κάποιες από αυτές που έχουν πέσει στην αντίληψη μου σε μια προσπάθεια να σας μεταφέρω την εύλογη μου, πιστεύω, ανησυχία.
1η θεματολογία.
Οι γοχ αν όχι όλες σίγουρα κάποιες παρατάξεις τους έχουν μυστήρια. Επειδή δεν είμαστε σύνοδος για να αποφανθεί για το θέμα του ημερολογίου, μέχρι τότε αφού μας ενώνει η κοινή πίστη και ο αντιοικουμενιστικός αγώνας καλό είναι να έχουμε εκκλησιαστική κοινωνία μτολογίσε τους εν Χριστώ αδελφούς μας. Λάθη γίνανε και από τις δύο πλευρές στο παρελθόν.
Ερωτήσεις που μου δημιουργούνται.
Όταν δηλαδή λέγαμε ότι η Σύνοδος θα αποφανθεί για το ημερολόγιο εννοούσαμε ότι θα πάρει απόφαση για το αν ακολουθούσε κάποια από τις δύο παρατάξεις το σωστό; Δεν ήμασταν εμείς η Εκκλησία, αυτοί οι σχισματικοί και η Σύνοδος θα έδινε λύση στους εν μετανοία παλαιοημερολογίτες που θα επέστρεφαν σε αυτή; Πώς μας ενώνει η κοινή πίστη αφού έχουν αναγάγει το ημερολόγιο σε δόγμα και μας θεωρούν σχισματικούς; Πώς είναι δυνατόν να έχουμε και οι δύο πλευρές έγκυρα μυστήρια αφού δεν έχουμε εκκλησιαστική κοινωνία μεταξύ μας άρα δεν αναγνωρίζουμε η μία την άλλη και έχουμε και οι δύο πλευρές συνόδους που είναι και το εκκλησιαστικό θεσμικό όργανο της Εκκλησίας; Ποιάς Εκκλησίας αναρωτιέμαι τελικά εννοούσαμε και εννοούμε; Υπάρχουν πολλές; Τί σημαίνει ότι μας ενώνει ο αντιοικουμενιστικός αγώνας; Όλοι είμαστε εκκλησία έτσι απροϋπόθετα; Και τους οικουμενιστές τους ενώνει η αγάπη και ονομάζουν τους πάντες εκκλησία και εμείς αυτό το λέμε προδοσία και κάναμε διακοπή μνηνοσύνου. Δύο μέτρα και δύο σταθμά κατά το δοκούν θα χρησιμοποιούμε; Από πού προέκυψε ότι πρέπει να αμφιταλαντευόμαστε αν έχουν έγκυρα μυστήρια; Έχουν αποστολική διαδοχή; ‘Οχι. Τους αποκαλούμε επισκόπους και ιερείς. Έχουν έγκυρες χειροτονίες; Όχι. Μας θεωρούν σχίσμα; Ναι. Υβρίζουν τους αγίους μας Παϊσιο και Πορφύριο και δεν εξανιστάμεθα με ιερή αγανάκτηση. Αμφισβητούν τον Άγιο Νικόδημο γιατί δεν βολεύουν οι ερμηνείες του τις πλάνες τους. Είχαμε κοινωνία μαζί τους πριν την σύνοδο της Κρήτης; Όχι. Αλλάξαμε Εκκλησία; Όχι. Πώς ξαφνικά γίνανε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας ενώ πριν ήταν ξεκάθαρα η έτσι τουλάχιστον νομίζαμε τα όρια μεταξύ μας; Γιατί ασχολούμαστε με το αν θεωρούν τα μυστήρια μας έγκυρα και εμάς εκτός Εκκλησίας; Δεν αισθανόμαστε ασφάλεια ότι ανήκουμε στην Εκκλησία του Χριστού και ξαφνικά χρειαζόμαστε επιβεβαίωση; Πώς είναι δυνατόν να λέμε ότι δεν είμαστε σύνοδος για να δώσει λύση στο θέμα που υφίσταται πανω από εκατό χρόνια αλλά παρά ταύτα να προτρέπονται λαΪκοί αποτειχισμένοι ομολογητές λόγω έλειψης ιερέων να εκκλησιάζονται σε γοχ ναούς; Όταν κάναμε αποτείχιση στα κείμενα που δημοσιοποιούσαμε κάναμε ξεκάθαρο προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα προσχωρήσουμε σε καμία παράταξη γοχ. Άλλαξε κάτι;
2η θεματολογία.
Όσοι μετείχαν στην σύνοδο της Κρήτης, είτε αποδέχτηκαν τις αποφάσεις αυτής, είναι όχι απλά αιρετικοί αλλά παναιρετικοί όμως «άκριτοι», εκτός Εκκλησίας αλλά «άρρωστα μέλη» αυτής, προδότες της πίστεως που όμως παρά το ότι δεν υπάρχει κοινωνία πίστεως ανάμεσα σε μας και αυτούς υπάρχει «κοινωνία Αγίου Πνεύματος» και ενώ είναι άμοιροι Θείας Χάριτος ψευδοεπίσκοποι, ψευδοποιμένες, λύκοι βαρείς συνεχίζουν να ποιμαίνουν την Εκκλησία του Χριστού αφού διατηρούν την «λειτουργική Χάρη» του αξιώματός τους. Που παρά το γεγονός ότι έφυγε ο άγγελος Κυρίου και ερημώθηκε ο τόπος όσα τελούνται εκεί μέσα είναι «πλήρη Χάριτος».
Συμπεράσματα που τουλάχιστον εγώ βγάζω.
Άρα υπάρχουν τρεις κατηγορίες. Η Εκκλησία όπου υπάρχει η ορθή Πιστή άρα και η σωτηριώδης Χάρη του Χριστού που ενεργεί τα μυστήρια Του. Η αίρεση που δεν είναι εκκλησία και δεν υπάρχει η ορθή πίστη και όλα τα προαναφερόμενα που την ακολουθούν και οι οικουμενιστές που είναι παναιρετικοί άρα δεν έχουν ορθή πίστη αλλά είναι εκκλησία άρα έχουν μυστήρια. Πού υπάρχει στην εκκλησιαστική γραμματεία άκριτος και κεκριμένος αιρετικός; Δυνάμει και ενεργεία σε δογματικούς όρους; Τι σχέση έχει το ανάθεμα με την καθαίρεση; Πότε μια σύνοδος ασχολήθηκε με τα μυστήρια των αμετανόητων αιρετικών; Όπως και με τους γοχ, ακριβώς επειδή δεν μπορούμε εμείς να αποφασίζουμε περί μυστηρίων θα αποφανθεί μια μελλοντική Ορθόδοξη Σύνοδος. Ποιών; Των μετανοημένων που θα θελήσουν να επιστρέψουν στην Εκκλησία άρα είναι έξω από αυτήν. Αν δεν γίνει ποτέ ποιά είναι η εκκλησιολογία μας; Ότι υπάρχουν παντού μυστήρια; Μα όπου υπάρχουν μυστήρια δεν υπάρχει και Εκκλησία; Μήπως τελικά γίνουμε πρεσβευτές μιας μίνι θεωρίας των κλάδων ή ενός σε μικρή κλίμακα οικουμενισμού; Μη γένοιτο.
3η θεματολογία.
Και πριν από την σύνοδο ο πατριάχης και οι λοιποί είχαν αιρετικές θέσεις.
Από πότε όμως οι προσωπικές θέσεις του καθενός ανεξαρτήτου αξιώματος μέσα σε αυτήν είναι νόμος της Εκκλησίας. Θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει και πριν την σύνοδο αποτείχιση και ίσως να βάζαμε φρένο στα νοσηρά σχέδια αυτού και των ομοιδεατών του, θα μπορούσαμε και να μη είχαμε κάνει όπως και έγινε για τους περισσότερους από εμάς. Δεν θα μας χρεωθεί αυτό ως προδοσία.
Κάποιοι από μας λέμε ότι αν δεν την αναγνωρίζουμε είναι σαν να μην υφίσταται οπότε αφού δεν υφίσταται δεν έχει κάποια εκκλησιολογική συνέπεια και έτσι η αποτείχιση μας είναι για διαμαρτυρία. Αυτό έχει ως φυσικό επακόλουθο σε αυτόν τον συλλογισμό ότι δεν εκκλησιαζόμαστε μεν στους οικουμενιστές για να μη μολυνθούμε από την αίρεση αλλά συμμετέχουμε σε όλα τα υπόλοιπα μυστήρια (γάμοι, βαφτίσεις, κηδείες κτλ.).
Με αυτήν την λογική πως θα πείσουμε τους αδελφούς μας που βρίσκονται μέσα στην αίρεση να φύγουν από κει που η σωτηρία της ψυχής τους κινδυνεύει; Στην ληστρική της Κρήτης νομιμοποιήθηκε συνοδικά η αίρεση με την αναγνώριση ως εκκλησίες των αιρετικών κοινοτήτων. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι είμασταν στην προ και βρισκόμαστε στην μετά σύνοδο εποχή. Αυτή είναι το ορόσημο και τώρα αν θέλουμε να σωθούμε πρέπει να κρατηθούμε μέσα στην Εκκλησία. Στην ΜΙΑ Αγία Καθολική και Αποστολική.
Ο πονηρός θα μας κοσκινίσει με σκοπό να πλανήσει τους πάντες και επειδή καταλαβαίνει ότι ο «καιρός γαρ εγγύς» θα χρησιμοποιήσει όλα του τα όπλα με την μεγαλύτερη σφοδρότητα για να τα καταφέρει. Μην ξεχνάμε ότι ο Χριστός μας έχει προειδοποιήσει με το «άραγε όταν έρθω θα βρω την πίστη στον κόσμο;» Καλή φώτιση και καλό αγώνα σε όλους μας.
Καλά Χριστούγεννα
Λιάκου Μαρία
Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2020
Μ. ᾿Αθανάσιος ᾿Επιστολὴ πρὸς Μοναχοὺς. Αποτείχιση
«῟Ων τὸ φρόνημα ἀποστρεφόμεθα,
τούτους ἀπὸ τῆς κοινωνίας προσήκει φεύγειν»
Μ. ᾿Αθανάσιος
᾿Επιστολὴ πρὸς Μοναχοὺς
ΠΡΟΣ ὅσους ἀσκοῦν τὸν μοναχικὸν βίον καὶ εἶναι στερεωμένοι εἰς τὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ, ἀγαπητοὺς καὶ περιποθήτους ἀδελφούς, χαίρετε ἐν Κυρίῳ.
Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἠξίωσε νὰ πιστεύσετε εἰς Αὐτόν, διὰ νὰ κληρονομήσετε καὶ σεῖς τὴν αἰώνιον ζωὴν μαζὶ μὲ τοὺς ῾Αγίους.
᾿Επειδὴ δὲ ὑπάρχουν μερικοὶ ἀρειανόφρονες, οἱ ὁποῖοι περιέρχονται τὰ Μοναστήρια διὰ κανένα ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς ἁπλοϊκούς, ὡσὰν ἀπεσταλμένοι τάχα ἀπὸ ἡμᾶς, ὑπάρχουν δὲ μερικοί, οἱ ὁποῖοι διαβεβαιώνουν μὲν πὼς δὲν πιστεύουν εἰς τὴν διδασκαλίαν,ἀλλὰ ὑποχωροῦν καὶ προσεύχονται μαζὶ μὲ αὐτοὺς εἰς τὸν ἴδιον τόπον·
κατ᾿ ἀνάγκην λοιπὸν ἔσπευσα, ἐπειδὴ μὲ παρεκάλεσαν μερικοὶ σταθερώτατοι ἀδελφοί, νὰ σᾶς γράψω, ὥστε νὰ φυλάσσετε ἀκεραίαν καὶ ἀνόθευτον τὴν εὐσεβῆ Πίστιν, τὴν ὁποίαν διατηρεῖ εἰς σᾶς ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ μὴ δώσετε ἀφορμὴν σκανδαλισμοῦ εἰς τοὺς ἀδελφούς.
Διότι, ὅταν μερικοὶ ἰδοῦν σᾶς τοὺς πιστοὺς εἰς τὸν Χριστὸν νὰ συγκεντρώνεσθε μὲ αὐτοὺς καὶ νὰ κοινωνῆτε μαζὶ τους, ὁπωσδήποτε θὰ θεωρήσουν τοῦτο ὅτι ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑΝ, καὶ ἔτσι θὰ πέσουν εἰς τὸν βόρβορον τῆς ἀσεβείας.
Διὰ νὰ μὴ συμβῇ λοιπὸν τοῦτο, ἀποφασίσατε, ἀγαπητοί, αὐτοὺς μὲν ποὺ φανερὰ πιστεύουν εἰς τὴν ἀσέβειαν νὰ ἀποστρέφεσθε, ἀπ᾿ αὐτοὺς δέ, ποὺ νομίζουν πὼς δὲν πιστεύουν εἰς τὴν ἀρειανικὴν διδασκαλίαν,κοινωνοῦν ὅμως μὲ τοὺς ἀσεβεῖς, νὰ φυλάττεσθε·
καὶ μάλιστα ἐκείνων ποὺ ἀποστρεφόμεθα τὴν πίστιν, αὐτοὺς πρέπει νὰ ἀποφεύγωμεν ἀπὸ τὴν κοινωνίαν.
᾿Εὰν δὲ κανεὶς προσποιῆται μὲν ὅτι ὁμολογεῖ ὀρθὴν Πίστιν, φαίνεται δὲ ὅτι κοινωνεῖ μὲ ἐκείνους, αὐτὸν νὰ παροτρύνετε νὰ ἀποφεύγῃ αὐτὴν τὴν συνήθειαν·
καὶ ἐὰν μὲν ὑποσχεθῇ, νὰ τὸν θεωρῆτε ἀδελφόν, ἐὰν δὲ ἐπιμένῃ μὲ πεῖσμα, αὐτὸν νὰ τὸν ἀπομακρύνετε.
Διότι ἐὰν πράττετε ἔτσι θὰ διατηρήσετε καθαρὰν τὴν Πίστιν, καὶ ἐκεῖνοι βλέποντες σᾶς θὰ ὠφεληθοῦν, ἐπειδὴ θὰ φοβηθοῦν μήπως θεωρηθοῦν ὡς ἀσεβεῖς καὶ ὅτι πιστεύουν τὴν διδασκαλίαν ἐκείνων.
Μ. ᾿Αθανασίου, Πρὸς Μοναχούς, PG 26, 1185-1188.
(Νεοελληνικὴ ἀπόδοσις ἀπὸ ΕΠΕ, Μ. ᾿Αθανάσιος, τ. 10, σελ. 312-315, Θεσσαλονίκη 1976).
῎Ας μελετήσουν αὐτὴν προσεκτικῶς οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς Οἰκουμενιστὰς καὶ ἄς ἀναλογισθοῦν τὰς εὐθύνας των!
Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2020
Ουδεμία συγκατάβασις χωρεί εις τα της πίστεως. Πότε απώλεσε την Θεία χάρη ο Ιούδας;; καθρέφτισμα στον οικουμενισμό.
Ουδεμία συγκατάβασις χωρεί εις τα της πίστεως. Πότε απώλεσε την Θεία χάρη ο Ιούδας;; καθρέφτισμα στον οικουμενισμό.
Για να κατανοήσουμε το ζήτημα θα προβάλουμε τα λόγια του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου που μιλάνε για τα όσα τεκταίνονται στον Μυστικό Δείπνο, όπου ο Σωτήρας, κατόπιν παράκλησης του πιο αγαπητού Του μαθητή, μας αποκαλύπτει ποιος ήταν αυτός που θα Τον πρόδιδε: «ἀποκρίνεται ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνός ἐστιν ᾧ ἐγὼ βάψας τὸ ψωμίον ἐπιδώσω. καὶ ἐμβάψας τὸ ψωμίον δίδωσιν Ἰούδᾳ Σίμωνος Ἰσκαριώτῃ. καὶ μετὰ τὸ ψωμίον τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ σατανᾶς.» (Ιω. 13, 26-27).
Με τη πρώτη ματιά, οι δυο ευαγγελικές περικοπές της παραπάνω αναφοράς θα λέγαμε ότι ίσως να μη έχουν καμία σχέση η μια με την άλλη ή με ότι εμείς έχουμε να αποδείξουμε, δηλαδή ότι ο αιρετικός - αρνητής της αλήθειας - δεν δύναται να συνεργάζεται με τη Χάρη, κι’ αυτό από την στιγμή, ακριβώς, της δημόσιας άρνησης του, και όχι όπως λανθασμένα υποστηρίζουν κάποιοι, μόνο έπειτα από την συνοδική καταδίκη η οποία ενδεχομένως να μην γίνει ποτέ λόγω συντεχνίας των υπόλοιπων αιρετικών. Αρα τι;; ο βλάσφημος θα έχει την Θεία χάρη με το έτσι θέλω;
Παρατηρούμε στη πρώτη περικοπή, ότι και ο Ιούδας ήταν ανάμεσα στους δώδεκα και κατά συνέπεια και ο ίδιος έλαβε τη Χάρη της εξουσίας κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, και παρόλα αυτά, στην περικοπή του Αγίου Ιωάννη παρατηρείται επίσης, ότι ο Ιούδας δεν μπορεί πια να αντισταθεί στον σατανά έτσι ώστε να μην εισβάλλει μέσα του. Το Ευαγγέλιο λέει ότι ο σατανάς μπήκε σ’ αυτόν, με άλλα λόγια, ο Ιούδας εκείνη τη στιγμή δεν είχε πια την δύναμη, δεν είχε πια την Χάρη, την οποία, από όσα διαβάσαμε, είχε λάβει για να έχει εξουσία κατά των δαιμόνων.
Ποιό το δίδαγμα; Γιατί ο Ιούδας δεν είχε πλέον τη δύναμη;
Διότι όταν πρόδωσε τον Χριστό απώλεσε τη Χάρη. Απώλεσε τη Χάρη όταν ξεστόμισε τις λέξεις «τί θέλετέ μοι δοῦναι, καὶ ἐγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν;» (Ματθ. 26,15).
Το γεγονός αυτό, της προδοσίας του Κυρίου, άφησε τον Ιούδα χωρίς δύναμη. Η περικοπή της παραπάνω αναφοράς μαρτυρεί ακριβώς πως ο Ιούδας, στο Μυστικό Δείπνο είχε [ήδη] απολέσει τη δύναμη [της Χάριτος] που είχε κάποτε λάβει.
Τα λόγια του Αγίου Αποστόλου Πέτρου υπογραμμίζουν μια φορά ακόμα ότι όποιος προδίδει τον Χριστό εκπίπτει της Χάριτος Του από τη στιγμή της προδοσίας: «καὶ προσευξάμενοι εἶπον· σὺ Κύριε, καρδιογνῶστα πάντων, ἀνάδειξον ὃν ἐξελέξω ἐκ τούτων τῶν δύο ἕνα, λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καὶ ἀποστολῆς, ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον. (Πραξ. 1, 24-25)
Είναι ηλίου φαεινότερο, πως ο Πέτρος, ο επικεφαλής των αποστόλων, μιλάει ξεκάθαρα ότι ο Ιούδας εξέπεσε της διακονίας, δηλαδή μόνος του προκάλεσε την ιδίαν πτώση, δια της άρνησης του. Δεν τον έβγαλε/(καθαίρεσε) κάποιος, δεν τον έβγαλε/(καθαίρεσε) ούτε καν η σύναξη των αποστόλων. Εξάλλου ο λόγος για την κλήρωση είναι ακριβώς για να αποδομηθεί η ερμηνεία που θα μπορούσε να υποστηρίζει ότι οι απόστολοι επέλεξαν κάποιον άλλον επειδή ο Ιούδας ήταν νεκρός γι’ αυτό αναφέρεται καθαρά
« ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας» , δεν αποπέμφθηκε, δεν εδιώχθη, αλλά παρέβη, παρέβη διότι αρνήθηκε τον Χριστό Κύριο.
Ο Κύριος όλα μας τα έδειξε στα Ευαγγέλια Και για να είναι ακόμα πιο ξεκάθαρα τα όσα αφορούν τον καταδικασμένο και μη-καταδικασμένο αιρετικό ο Απόστολος Παύλος μας λέει:
«Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καὶ ἁμαρτάνει ὢν αὐτοκατάκριτος.» (Τιτ. 3, 10-11).
Οι Άγιοι Πατέρες, άξιοι συνεχιστές των Αγίων Αποστόλων, για να μην αφήνουν περιθώρια για άλλες ερμηνείες, αποφάσισαν στις Οικουμενικές Συνόδους ότι ο αιρετικός δεν μπορεί πια να συνεργαστεί με τη Χάρη, όντας εκτός Εκκλησίας
θα πρέπει να κάνουμε μια αποσαφήνιση μεγίστης σημασίας, επειδή πολλά λέγονται από αυτούς που υποστηρίζουν την ύπαρξη της Χάριτος στους οικουμενιστές, ως μη καταδικασμένους αιρετικούς: γιατί ο οικουμενισμός ονομάζεται παναίρεση ή αίρεση όλων των αιρέσεων.
Το μοιραίο λάθος που κάνουν οι περισσότεροι, όσον αφορά τον οικουμενισμό, είναι ότι τον θεωρούν ξεχωριστή αίρεση, όπως ήταν ο αρειανισμός, ο νεστοριανισμός, ο μονοθελητισμός, φιλιόκβε, κ.α. και περιμένουν μια σύνοδο προκειμένου να καταδικάσει την παναίρεση.
Εμείς ονομάζουμε τον οικουμενισμό παναίρεση επειδή ενσωματώνει ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ και όλες τις σχετικά πρόσφατες με τα εκατοντάδες προτεσταντικά παρακλάδια και όλου του αιρετικού συνονθυλεύματος του ΠΣΕ
Κατά συνέπεια ο τάδε δεν αποτειχίστηκε από μια νεοφανείσα, μη καταδικασμένη αίρεση, αλλά αποτειχιστηκε από το ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΙΚΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ του οικουμενισμού και όλου του αιρετικού συνονθυλεύματος του ΠΣΕ
15ος Κανόνας της Ι-ΙΙ Κωνσταντινουπόλεως –
«… Οἱ γὰρ δι᾿ αἱρεσίν τινα, παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην, τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτοὺς διαστέλλοντες, ἐκείνου τὴν αἵρεσιν δηλονότι δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ᾿ ἐκκλησίας διδάσκοντος, οἱ τοιοῦτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑποκείσονται, πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς ἀλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται τῆς πρὸς τὸν καλούμενον ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες,. Οἱ γὰρ ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι.»
Ο κανόνας μας εξηγεί πολύ καθαρά και το ζήτημα της Χάριτος όταν μας λέει ότι, αποτειχιζόμεθα από ψευδοεπίσκοπους και ψευδοδιδάσκαλους.
Τι σημαίνει αυτό; Πως και δεν είναι πια πραγματικοί επίσκοποι;
Διότι δεν έχουν, πλέον, τη Χάρη.
Από πότε δεν έχουν, πλέον, τη Χάρη;
«ΠΡΟ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΕΩΣ» δηλαδή, όταν εκπέσανε του διακονήματος όπως ο Ιούδας εξέπεσε του διακονήματος του αποστόλου, όταν ενώθηκε με το σκότος.
Όποιος αρνείται τον Χριστό, δεν μπορεί να συνεργάζεται πια με τη Χάρη, ακόμα κι’ αν είναι απόστολος, και τούτο προ κάθε συνοδικής καταδίκης.
«ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ᾿ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.» (Γαλ. 1,8)
Στο επιχείρημα ότι και ο αιρετικός που δεν έχει καταδικαστεί συνοδικά έχει Χάρη και επομένως Θεία Μυστήρια, που τελεί προς κατάκριμα αυτών που κοινωνούν, εν γνώσει, μεθ’ αυτά. Είναι πραγματικά ανήκουστο, για τον Χριστό να έχει μερίδιο με τον Βελίαρ, η Αλήθεια να έχει μερίδιο με το ψέμα, το Φως να έχει μερίδιο με το σκοτάδι.
… εὐσεβὴς μετὰ αἱρετικοῦ μήτε κατ' οἶκον συμπροσευχέσθω· «Τίς γὰρ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος;»" (P. G. 1, 1136-1137). καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε· ( εφεσ. 5-11 )
Ποια συμφωνία έχει ο Χριστός με τον Διάβολο; ( αποστολικός 46’ )
Οἰκουμενισμός: Ὁ δούρειος ἵππος τοῦ ἀντιχρίστου!
Δεῖτε τί εἶχε πεῖ ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος:
«Ὁ Οἰκουµενισµὸς εἶναι ἕνας δούρειος ἵππος, ὁ ὁποῖος κουβαλᾶ τὸν Ἀντίχριστο. Ναί, ναί! Καὶ ὅµως τὸ σύνθηµα, παρακαλῶ, τοῦ Οἰκουµενισµοῦ εἶναι: ἀγάπη! ἀγάπη! Καὶ ὑπηρέτησαν αὐτὸ τὸ σχῆµα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ ὑπηρέτησαν καὶ τὸ ὑπηρετοῦν αὐτὴ τὴν στιγµή, καὶ ὀρθόδοξοι κληρικοί, ἀνωτάτων μάλιστα βαθµῶν! Δυστύχηµα!
Ὁ µακαριστὸς πατὴρ Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἔλεγε ὅτι ὁ Οἰκουµενισµὸς δὲν εἶναι µία αἵρεση, ἀλλὰ εἶναι παναίρεση, δηλαδὴ ἔχει µέσα ὅλες τὶς αἱρέσεις! Στὴν πραγματικότητα εἶναι µία κατάργηση τοῦ χριστιανισμοῦ. Καὶ ὅµως ἐµφανίζεται ἐν ὀνόµατι τῆς ἀγάπης! Καὶ ὅταν κανεὶς στραφεῖ ἐναντίον τοῦ Οἰκουµενισµοῦ, τοῦ λένε ὅτι “στρέφεται ἐναντίον τῆς ἀγάπης, εἶναι κήρυκας τοῦ µίσους”.
Ὁ κήρυξ τοῦ μίσους; Ἔ, λοιπὸν γι’ αὐτὸ πρέπει, κάτω ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς δούρειους ἵππους, νὰ ξεχωρίσουμε, ἀγαπητοί μου, τὸν Ἀντίχριστον. Εἶναι ἀνάγκη, εἶναι ἀνάγκη, προσέξατέ το, διότι μπορεῖ νὰ μὴ ζήσουμε ἐμεῖς τὶς μέρες τοῦ Ἀντιχρίστου, μπορεῖ νὰ ἔχουμε πεθάνει – ἡ γενεά μας-, μπορεῖ νὰ εἶναι λίγο πιὸ κάτω, μπορεῖ σὲ 50 χρόνια, μπορεῖ νὰ εἶναι 100, 500, 1000 δὲν ξέρουμε, μπορεῖ νὰ εἶναι ὅμως καὶ μέσα τὴν προσεχῆ τριακονταετία. Κανεὶς δὲν ξέρει τίποτα, κανεὶς δὲν τὸ ξέρει. Τὰ σημάδια μόνο ἀρχίζουν νὰ γίνονται πολλά.
Δὲν ἔχει σημασία, ἂν ἁλωθοῦμε ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο ἢ τοὺς προδρόμους Του.
Ἐὰν σήμερα χαθοῦμε ἀπὸ τοὺς προδρόμους τοῦ Ἀντιχρίστου, εἶναι σὰν νὰ χαθήκαμε ἀπὸ τὸν Ἀντίχριστο, εἶναι τὸ ἴδιο.
Δηλαδὴ σωτηρία δὲν ἔχουμε!»! Στῶμεν καλῶς!
Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2020
Αυτή είναι η "εκκλησία" των οικουμενιστών
Αυτή είναι η "εκκλησία" των οικουμενιστών του Παγκοσμίου Συμβουλίου των αιρέσεων (δηλ.του αντιχρίστου) στην οποία ανήκετε όσοι δεν έχετε φύγει μακρυά από αυτούς, όπως διατάσσει Το Πνεύμα Το Άγιο μέσω της Αγ.Γραφής, των Άγ.Αποστόλων και όλων των Αγίων της Εκκλησίας.
Ευχόμαστε Καλή Χρονιά σε όλους, ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ και ΚΑΛΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ απο τους παναιρετικούς ''επισκόπους'' της πανθρησκείας του αντιχρίστου. Να παραμείνουμε όλοι στην πρίν την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, Ορθόδοξη Εκκλησία, γιατί εκτός αυτής, μέσα στην παναίρεση του οικουμενισμού, δεν υπάρχει Σωτηρία. Έστω και άν δεν έχουμε ούτε Ιερέα Ορθόδοξο. Θα μαζευόμαστε 2,3, 5,10 Ορθόδ.χριστιανοί σε ευκτήριο οίκο (σε σπίτι προσευχής) και εκεί θα προσευχόμαστε στον Θεό τις Κυριακές και τις Εορτές και δεν θα πάμε μεταξύ Άννα και Καϊάφα να χάσουμε την ψυχή μας λέει ο Μέγας Άγιος Αθανάσιος και ο Αγιος Γερμανός, ο Άγ.Θεόδωρος ο Στουδίτης και όλοι οι Άγιοι. Το τραίνο της Εκκλησίας, που βάδιζε πάνω στις γραμμές της Ορθοδοξίας, (έστω και αν μερικοί ψευδεπίσκοποι έπεφταν στον γκρεμό κατά καιρούς και παρέσερναν και άλλους μαζί τους), μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου τον Ιούνιο του 2016, εκτροχιάστηκε και έπεσε στο γκρεμό. Ένα μικρό όμως βαγονάκι με λίγους επιβάτες μέσα, (όσους κόψανε την κοινωνία με το εκτροχιασμένο από την ορθοδοξία τραίνο, δηλ.την κρατούσα “εκκλησία”), παραμένει στις γραμμές της ορθοδόξου πίστεως και συνεχίζει την κατά Χριστό πορεία του. Σ’αυτό το βαγονάκι όποιος παραμείνει μέχρι τέλους, έχει την δυνατότητα να φθάσει στον προορισμό, στην σωτηρία. Όποιος ακολουθεί το τραίνο που έπεσε, φυσικό είναι να χαθεί μαζί με αυτούς τους παναιρετικούς που το οδηγούν στην απώλεια. Θα κάνουμε λίγο καιρό υπομονή, χωρίς να σταματάμε τον αγώνα τον πνευματικό, της ομολογίας της πίστεως, της προσευχής, της εφαρμογής των Θείων Εντολών και της ενημέρωσης όσων ενδιαφέρονται, μέχρι ο Καλός Θεός να επέμβει με τον τρόπο που Αυτός γνωρίζει για να επαναφέρει τους αποστατήσαντες μετανοημένους κληρικούς, μοναχούς και λαϊκούς, στην αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία Του, όπως μας λέγουν οι Προφήτες και όπως μας διδάσκει η Ιστορία της Ορθοδοξίας. Αμήν Γένοιτο. Δεν έχουμε πολύ καιρό, αδελφοί μου, η καταστροφή που εμείς επιδιώξαμε με την αποστασία όλων μας, έρχεται και το βλέπουμε ολοένα και πιό καθαρά. Αν πεθάνουμε μέσα στην παναίρεση που θα πάμε; Εκεί που θα πάνε και οι αρχηγοί της παναιρέσεως και της πανθρησκείας τους οποίους ακολουθούμε, λέγει καθαρά ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Αγ.Θεόδωρος ο Στουδίτης και όλοι οι Άγιοι. Μη γένοιτο. Άς μετανοήσουμε λοιπόν και άς απομακρυνθούμε από αυτούς τους λύκους με ένδυμα προβάτου και απο τους παπάδες που τους μνημονεύουν και δηλώνουν με αυτό, ότι έχουν την ίδια πίστη με αυτούς. Δεν σωζόμαστε σήμερα μέσα στην αίρεση ούτε με τον (έστω) ανελειπή εκκλησιασμό, ούτε με τα μυστήρια (μολύσματα τα λέγουν οι Αγ.Απόστολοι και ποτήριο δαιμονίων την “Θ.Κοινωνία” τους) των παναιρετικών, αλλά σωζόμαστε με την απομάκρυνσή μας από αυτούς, με την ομολογία της αληθινής πίστεως (όποιος με ομολογήσει, θα τον ομολογήσω λέγει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός) και με την θυσία (το μαρτύριο) πάντα με την βοήθεια Του Πρωτομάρτυρα Σταυρωθέντα Χριστού μας.
Τώρα που θα φέρoυν oι λυκοποιμένες του οικουμενισμού, τον αντίχριστο πάπα στην Ελλάδα και τον παναιρετικό Βαρθολομαίο, για να μαγαρίσουν τα Ιερά Προσκυνήματα στους Φιλίππους, στην Θεσσ/νίκη, στην Βέροια, στην Αθήνα, στην Κόρινθο και αλλού, (που πρώτα τα μαγάρισαν οι παναιρετικοί οικουμενιστές του Κολυμπαρίου), να μολύνουν το ποίμνιο, με τις συμπροσευχές και τα συλλείτουργα με τους παλαιούς αιρετικούς, την παρουσία των αιρετικών μέσα στην Θ.Λ. και την μνημόνευση του πάπα μέσα στους ναούς και θα αναγκάσουν τους “ιερείς” (και τον αγνοούντα λαό), να ασπασθεί τον αντίχριστο (όπως τον αποκαλεί ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός) πάπα, και να βρίσκεται μέσα στους ναούς μαζί με τους αιρετικούς, τώρα περιμένουμε όλοι να δούμε αν κανείς από αυτούς τους “ιερείς” φιλοτιμηθεί να εφαρμόσει αυτό που υποσχέθηκαν στον Χριστό κατά την χειροτονία τους, δηλαδή να φυλάξουν την παρακαταθήκη που τους εμπιστεύθηκε ο Χριστός και να εφαρμόσουν τους ιερούς Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, απομακρυνόμενοι με το ποίμνιό τους από τους παναιρετικούς λύκους, όπως είναι υποχρεωμένοι να κάνουν όλοι οι ιερείς, μαζί με τους Μοναχούς με την βοήθεια πάντα του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Τα παρακάτω βίντεο αποκαλύπτουν την πίστη των κακοδόξων ΠΣΕσατζίδων οι οποίοι οδηγούν όσους έχουν κοινωνία μαζί τους στην Κόλαση.
Διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας τώρα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Άγιος Παΐσιος ο Μέγας και οι Οικουμενιστές
Στις σελ.266-268 ἀναφέρει την περίπτωση τοῦ Μοναχοῦ που εἶπε στο Ἐβραῖο "ἲσως εἶναι ἒτσι καθώς σύ λέγεις" και εὐθύς ἒχασ...
-
«Ουδέ δύναμαι αυτόν κοινωνόν ηγήσασθαι των αγίων» (Μ. Βασίλειος – Επιστολή (214) προς Κόμητα Τερέντιον... -
Αποτειχισθέντες ιερείς και μοναχοί Π. Θεόδωρος Ζήσης καθηγητής ΑΠΘ. Π. Νικόλαος Μανώλης. Π. Χαράλαμπος Μανώλης. Π. Φώτιος Βεζυνιας. Γ...
-
Στις σελ.266-268 ἀναφέρει την περίπτωση τοῦ Μοναχοῦ που εἶπε στο Ἐβραῖο "ἲσως εἶναι ἒτσι καθώς σύ λέγεις" και εὐθύς ἒχασ...